Agrometeo Pogodynka

Home PORADNIK METEO Opis chmur Rodzaje chmur Piętro średnie (Cm) Określenie liczb klucza Cm
Strona używa informacji zapisanych za pomocą cookies w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. Uznajemy, że kontynuując korzystanie z serwisu, wyrażasz na to zgodę. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia.
[Zamknij]

Objaśnienia do określeń klucza CM

 
CM=0

Nie występują chmury Altocumulus, Altostratus i Nimbostratus.

CM=1

Chmura Altostratus, której większa część jest przeświecająca; przez tę część Słońce czy też Księżyc mogą być słabo widoczne jak przez matowe szkło.

Większa część chmury Altostratus, która odpowiada liczbie 1 klucza CM, ma barwę szarawą lub niebieskawą i na tyle prześwieca, że można przez nią stwierdzić położenie Słońca lub Księżyca. Zwykle tworzy się ona wskutek ciągłego przekształcania się stopniowo grubiejącej zasłony chmury Cirrostratus. Niekiedy zwłaszcza w strefie międzyzwrotnikowej, może się utworzyć wskutek rozpościerania się środkowej lub górnej części chmury Cumulonimbus.

CM=2

Chmura Altostratus, której większa część jest na tyle gęsta, że zasłania Księżyc czy Słońce albo chmura Nimbostratus.

Chmura Altostratus odpowiadająca liczbie 2 klucza CM posiada barwę szarą lub niebieskawoszarą, ciemniejszą niż chmura Altostratus odpowiadająca liczbie 1 klucza CM; w większej części jest ona na tyle gęsta, że całkowicie zakrywa Słońce lub Księżyc. Może ona występować w kilku warstwach. Chmura Altostratus nieprzeświecająca może powstać wskutek zgrubienia warstwy przeświecającej chmury Altostratus, łączenia się członów, płatów lub warstw chmur Altocumulus, rozpościerania się środkowych lub górnych części chmury Cumulonimbus, zmniejszenia się grubości chmury Nimbostratus, może też powstać wskutek poziomego rozprzestrzeniania się gęstej chmury Cirrus.

Chmura Nimbostratus, włączona do określenia CM=2 ma wygląd chmury gęstszej i ciemniejszej niż nieprzeświecająca chmura Altostratus; jej podstawa występuje na stosunkowo niskim poziomie i na ogół ma wygląd rozmyty i "wilgotny". Chmura Nimbostratus powstaje albo w wyniku przekształcenia się grubej warstwy chmury Altostratus albo z połączenia członów, grubych płatów lub warstw chmur Altocumulus lub Stratocumulus. Może ona również rozwinąć się z chmur Cumulonimbus.

CM=3

Chmury Altocumulus, których większa część jest przeświecająca; poszczególne człony tych chmur zmieniają się, lecz bardzo powoli; wszystkie znajdują się na jednym poziomie.

Liczba 3 klucza CM odpowiada ławicom lub płatom chmur Altocumulus występującym na tym samym poziomie albo warstwie chmur Altocumulus; poszczególne człony ławic, płatów lub warstw nie są ani bardzo duże, ani bardzo ciemne. Jeśli człony chmury w ogóle zmieniają się, to następuje to w sposób ledwo dostrzegalny. Chmury Altocumulus szyfrowane liczbą 3 klucza CM nie zaciągają stopniowo nieba. Podkreśla się, że na niebie może występować kilka ławic lub płatów chmur Altocumulus w różnym stopniu nieprzeświecających. Liczba 3 klucza CM dotyczy przypadku, w którym większa część chmur Altocumulus jest przeświecająca.

CM=4

Ławice chmur Altocumulus (często w kształcie migdałów lub ryb), których większa część jest przeświecająca, chmury te występują na jednym lub kilku poziomach, a ich człony ciągle zmieniają swój wygląd.

Nieregularnie ułożone człony ławic chmur Altocumulus odpowiadających liczbie 4 klucza CM ciągle zmieniają postać, często zanikają w pewnych miejscach i tworzą się w innych. Ponieważ ławice chmur mają ograniczoną rozciągłość poziomą, a ich człony nieustannie zmieniają się wynika stąd, że chmury te na ogół są raczej w większej części przeświecające niż nieprzeświecające. Ławice tych chmur mogą mieć kształty dużych soczewek i mogą występować na jednym lub kilku poziomach. Chmury te nie zaciągają nieba. Liczbę 4 klucza CM stosuje się również do szyfrowania stosunkowo niezmiennych chmur, które składają się z pojedynczego gładkiego soczewkowatego członu lub ze zbioru takich członów. Chmury te często obserwuje się nad obszarami pagórkowatymi i w górach.

CM=5

Przeświecające chmury Altocumulus w pasmach lub chmury Altocumulus w jednej lub kilku dość ciągłych warstwach (przeświecających lub nieprzeświecających) stopniowo zaciągające niebo; chmury Altocumulus tego typu na ogół wszędzie grubieją.

Zasadniczą cechą chmur Altocumulus, odpowiadających liczbie 5 klucza CM, jest to, że zaciągają stopniowo niebo. Oznacza to, że istnieje układ chmur nadciągający stopniowo od jednej strony horyzontu ku zenitowi, wskutek tego wzrasta zachmurzenie składowe. Kraniec tego układu chmur często przekracza zenit i może w końcu osiągnąć horyzont w punkcie przeciwległym do tego punktu, w którym pojawiły się chmury. Obserwator w dowolnym momencie obserwacji będzie widział, że układ chmur w kierunku ich pojawienia się rozciąga się aż do horyzontu i w tym też kierunku chmury są zwykle najgrubsze. Główna część układu chmur składa się z jednej lub kilku warstw chmur, całkowicie lub częściowo przeświecających albo całkowicie lub częściowo nieprzeświecających. Przednia część układu chmur, znajdująca się często w procesie rozpadania, może składać się z małych postrzępionych członów chmur Altocumulus albo z wałów lub pasm, występujących zwykle na jednym poziomie i składających się z chmur przeświecających. Przednia część układu może pokrywać duży obszar nieba. Liczby 5 klucza CM nie powinno stosować się od momentu, gdy czoło układu osiągnie część horyzontu przeciwległą do tej, w której ukazały się chmury, albo gdy wstrzyma swój ruch.

CM=6

Chmury Altocumulus utworzone wskutek rozpościerania się chmur Cumulus (lub Cumulonimbus).

Chmury Altocumulus odpowiadające liczbie 6 klucza CM powstają na ogół w wyniku rozpościerania się wierzchołków chmur Cumulus, które podczas pionowego rozwoju osiągnęły warstwę o równowadze stałej. Niekiedy chmury Cumulus podczas pionowego rozwoju napotykają warstwy o równowadze stałej, które nie są zdolne całkowicie zahamować ich wzrostu. W tym przypadku chmury Cumulus, po przejściowym rozpościeraniu się, przynajmniej miejscami rozwijają się w dalszym ciągu powyżej warstwy o równowadze stałej. Chmury Altocumulus mogą więc powstać po bokach, dobrze rozbudowanych chmur Cumulus. Chmury Altocumulus utworzone przez rozpościeranie się chmur Cumulus występują w ławicach. Początkowo ławice te o dużych i ciemnych członach są dość grube i nieprzeświecające, a ich dolna powierzchnia może wykazywać drobne zmarszczki. W miarę upływu czasu ławice te stają się coraz cieńsze i w końcu rozpadają się na oddzielne człony. Ławice te często występują na niebie jednocześnie w różnych stadiach rozwoju. Gdy ławice chmury Altocumulus, utworzonych w wyniku rozpościerania się chmur Cumulus, obserwowane są z boku, wówczas, zwłaszcza na krańcach, mogą przyjmować wygląd chmur kłębiastych. Należy starać się nie mylić takich ławic z chmurami Altocumulus wykazującymi pączkowania w kształcie wieżyczek lub baszt (CM=8). Nie należy również mylić chmur Altocumulus utworzonych wskutek rozpościerania się chmur Cumulus, z kowadłem chmury Cumulonimbus lub z gęstą chmurą Cirrus, pochodzącą z górnej części chmury Cumulonimbus. Obie one mogą wykazywać zwisające wypukłości (mamma) na dolnej powierzchni i mogą być podobne do chmur Altocumulus, jednakże chmury Altocumulus nigdy nie mają włóknistej budowy, jedwabistego połysku i takiej bieli, jaką mają kowadła chmur Cumulonimbus lub gęsta chmura Cirrus. Liczba 6 klucza CM dotyczy również chmur Altocumulus towarzyszących chmurom Cumulonimbus.

CM=7

Chmury Altocumulus w dwóch lub kilku warstwach zwykle miejscami nieprzeświecające  i nie zaciągające nieba albo nieprzeświecająca  warstwa chmur Altocumulus nie zaciągająca nieba lub też chmura Altocumulus łącznie z chmurą Altostratus albo z Nimbostratus.

Liczbę 7 klucza CM stosuje się przy następujących wyglądach nieba:

(a) Ławice, płaty lub warstwy chmur Altocumulus na różnych poziomach; mogą one być przeświecające lub nieprzeświecające. Człony tych chmur Altocumulus nie ulegają ciągłym zmianom, chmury te nie zaciągają stopniowo nieba.

(b) Ławice, płaty lub warstwa chmur Altocumulus na jednym poziomie; większa część tych chmur jest nieprzeświecająca. Chmury te nie zaciągają stopniowo nieba, a ich człony nie ulegają ciągłym zmianom.

(c) Chmury Altocumulus występujące łącznie z Altostratus lub z Nimbostratus.

CM=8

Chmury Altocumulus pączkujące w kształcie wieżyczek lub baszt albo chmury Altocumulus, mające wygląd kłaczków podobnych do chmur kłębiastych.

Te dwa gatunki chmur Altocumulus, odpowiadające liczbie 8 klucza CM mają wygląd chmur kłębiastych. Pierwsze z nich składają się z wieżyczek, uporządkowanych w szeregi; wieżyczki te mają na ogół wspólną podstawę, co nadaje chmurze wygląd ząbkowany. Chmury drugiego gatunku występują w postaci białych lub szarych rozproszonych kłaczków o zaokrąglonych i nieco napęczniałych górnych częściach; często towarzyszą im włókniste smugi (virga).Chmury te podobne są do bardzo małych mniej lub bardziej postrzępionych chmur Cumulus.

CM=9

Chmury Altocumulus, na niebie o wyglądzie chaotycznym, na ogół na kilku poziomach.

Najbardziej charakterystyczną cechą nieba, odpowiadającego liczbie 9 klucza CM, jest jego chaotyczny, ociężały nieruchomy wygląd. Chmury średniego piętra składają się z ułożonych jeden nad drugim mniej lub bardziej porozrywanych płatów chmur, stanowiących wszystkie przejściowe formy począwszy od dość niskich i nieprzeświecających chmur Altocumulus do wysoko położonej, przeświecającej i włóknistej zasłony chmur Altostratus. Na ogół występują wówczas na niebie bardzo różnorodne chmury należące również do niskiego i wysokiego piętra.

CM=x

Chmury Altocumulus, Altostratus i Nimbostratus są niewidoczne wskutek ciemności, mgły, wysokiej zamieci pyłowej lub piaskowej lub innych podobnych zjawisk, a częściej z powodu występowania ciągłej warstwy chmur niższych.

 

 

© IMGW Oddział Morski 2001-2006

 

 

Reklama

Reklama