Agrometeo Pogodynka

Home PORADNIK METEO Opis chmur Rodzaje chmur Piętro niskie (Cl) Cumulonimbus (Cb)
Strona używa informacji zapisanych za pomocą cookies w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. Uznajemy, że kontynuując korzystanie z serwisu, wyrażasz na to zgodę. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia.
[Zamknij]

Cumulonimbus (Cb)

 
Opisy chmur, które stanowią treść tego rozdziału, odpowiadają takim samym warunkom obserwacji, jakie zostały przyjęte przy definiowaniu chmur.
 
 
Definicja

Potężna, gęsta chmura o dużej pionowej rozciągłości w kształcie góry lub wielkich wież. Przynajmniej część jej wierzchołka jest zazwyczaj gładka, włóknista lub prążkowana i prawie zawsze spłaszczona. Część ta rozpościera się często w kształcie kowadła lub rozległego pióropusza. Poniżej podstawy tej chmury, często bardzo ciemnej, niejednokrotnie występują niskie postrzępione chmury połączone lub oddzielone od podstawy oraz opady, niekiedy w postaci virga.


Gatunki

Cumulonimbus calvus (Cb cal)

Cumulonimbus capillatus (Cb cap)



Odmiany

Nie wyróżnia się odmian.


Zjawiska szczególne i chmury towarzyszące

Pileus (pil)

Velum (vel)

Virga (vir)

Praecipitatio (pra)

Arcus (arc)

Pannus (pan)

Incus (inc)

Mamma (mam)

Tuba (tub) - bardzo rzadko



Budowa fizyczna i wygląd
Chmury Cumulonimbus składają się z kropelek wody i, zwłaszcza w górnej części, z kryształków lodu. Zawierają one również duże krople deszczu oraz często płatki śniegu, krupy śnieżne, ziarna lodowe lub grad. Kropelki wody i krople deszczu mogą być silnie przechłodzone.
 
Poziome i pionowe wymiary chmur Cumulonimbus są tak duże, że charakterystyczny kształt tych chmur może być w całości widziany tylko ze znacznej odległości.
 
W początkowym stadium rozwoju z chmur Cumulus, chmury Cumulonimbus wykazują u wierzchołków zaokrąglone wypukłości, pomimo że ich górna część traci ostrość zarysów. Później górna część całkowicie przekształca się we włóknistą lub prążkowaną bryłę, przyjmującą często kształt podobny do kowadła. Przy bardzo niskich temperaturach włóknista budowa może rozciągnąć się na całą masę chmur.
 
Chmury Cumulonimbus mogą występować jako odosobnione chmury lub w postaci długiego szeregu połączonych chmur, przypominających wyglądem bardzo rozległą ścianę. Gdy chmura znajduje się prawie, lub dokładnie, nad obserwatorem, górne jej części zostają przesłonięte przez rozległą podstawę chmury lub przez niskie postrzępione chmury (pannus). Niekiedy górna część chmury Cumulonimbus jest połączona z chmurami Altostratus lub Nimbostratus. Czasami chmura Cumulonimbus może rozwinąć się wewnątrz chmur Altostratus lub Nimbostratus.
 
Ciemny, ponury a nawet groźny wygląd chmur Cumulonimbus jest zazwyczaj potęgowany przez grzmoty i błyskawice i może być ponadto podkreślony przez silne opady przelotne deszczu, śniegu lub gradu, przez nawałnice oraz przez zjawiska szczególne jak mamma i, rzadziej, tuba.


Powstawanie

Chmury Cumulonimbus powstają zazwyczaj na drodze stopniowego przekształcania się dużych, silnie rozbudowanych chmur Cumulus. Warunki, w jakich rozwijają się chmury Cumulonimbus są więc podobne do tych, które sprzyjają rozwojowi chmur Cumulus.
 
Chmury Cumulonimbus rozwijają się niekiedy z chmur Altocumulus lub Stratocumulus, których górne części posiadają wypukłości w kształcie wież; w pierwszym z tych przypadków chmura Cumulonimbus ma niezwykle wysoką podstawę.
 
Chmura Cumulonimbus może również powstać w wyniku przekształcenia się i rozbudowania jakiejś części chmury Altostratus lub Nimbostratus.
 
 
Zasadnicze różnice między chmurami Cumulus i podobnymi chmurami innych rodzajów

Nimbostratus

Jeśli chmura Cumulonimbus pokrywa dużą część nieba, to można ją łatwo mylić z chmurą Nimbostratus, zwłaszcza, gdy rozpoznanie chmury jest oparte wyłącznie na wyglądzie jej dolnej powierzchni. W tym przypadku charakter opadu może dopomóc w rozróżnieniu chmur Cumulonimbus i Nimbostratus. Jeżeli opad ma charakter opadu przelotnego lub, gdy chmurze towarzyszą błyskawice, grzmoty lub opad gradu, to zgodnie z umową, chmurę uważa się za Cumulonimbus.

Cumulus

Niektóre chmury Cumulonimbus mają wygląd niemal identyczny z dużymi, silnie rozwiniętymi chmurami Cumulus. Chmura powinna być uznana za Cumulonimbus, gdy przynajmniej część jej wierzchołka traci ostrość zarysów lub ukazuje włóknistą lub prążkowaną strukturę. Jeśli na podstawie powyższych przesłanek nie można zdecydować, czy daną chmurę należy zaliczyć do chmur Cumulonimbus czy też do Cumulus, to zgodnie z umową powinna być uznana za chmurę Cumulonimbus, gdy tylko towarzyszą jej błyskawice, grzmoty lub opad gradu


 
© IMGW Oddział Morski 2001-2006
 
 

Reklama

Reklama